Dag 103, Farfa naar Montelibretti (18km).
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
14 September 2016 | Italië, Monte Libretti
Vannacht zeer goed geslapen.
Maar een keer wakker geworden. Even wat drinken en dan lekker verder slapen.
Als tegen zes uur de wekker gaat ben ik net een paar minuten wakker, waarschijnlijk 2 minuten.
Eerst kijken of de was droog is, en dat is zo. Dus kan ik deze vandaag weer aantrekken.
Maar eerst volgens protocol mijn voetjes verzorgen, want dat is tot het slot van mijn camino erg belangrijk. Daarna de mix drankjes klaar maken en water bijvullen, en tot slot moet alles meer op dezelfde plek terecht komen in de rugzak. Want anders geeft dat problemen met lopen.
Tegen zeven uur naar de eetzaal beneden, onze tafel is al gedekt en we worden begroet. Het ziet er goed uit, panine sneetjes met als beleg boter en jam. En natuurlijk erbij een cappuccino. Vandaag geen juice erbij.
Als het brood op is, nog even nieuw gevraagd, en dat is geen enkel probleem. De zusters gaan om half acht naar de kapel voor de ochtend mis. Dus het is even zelfbediening, als we nog wat nodig hebben.
Na het ontbijt nog even de tandenpoetsen en even insmeren tegen de zon.
Het is tegen acht uur als we buiten startklaar staan, de zuster die ons steeds bijstond wenst ons een goede weg toe. Zij hebben gebeden voor onstudenten tijdens de dienst
Nog even mijn gps vriendje wakker gemaakt en dan is het tijd voor de eerste stappen.
Deze dag in voor Wolfgang speciaal, het is namelijk zijn laatste wandeldag. Hij neemt morgen de trein naar Rome. Want hij gaat zaterdagmiddag weer terug naar huis.
Maar voor mijn zijn het helaas ook nog maar vier dagen lopen tot Rome. Het blijft erg dubbel voor mij....
Deze dag begint meteen net een pittig klimmetje. Het gaat via een mooi bospad ophoog , we bereiken uiteindelijk het dorp Fara
Boven aangekomen heb je prachtig panorama van het gebied.
Een paar foto's maken en dan gaat het weer verder, eerst via een asfalt en dan verderop via een mooi schotterpad, heerlijk om te lopen, weg van al het lawaai van de auto.
Nu moet ik zeker genieten van de rust en de stilte , want dat is over een paar dagen echt voorbij, en dat ga ik zeker missen.
Het loopt lekker en de temperstuur is nu nog lekker, 27 graden.
In het dorpje Canneto maken we een stop, even inkopen doen bij een bar, een panini met salami en fles perensap. Ook meteen een terrasje gepikt want even lekker ontspannen, en dan gaat een colaatje er wel in.
Na driekwartier lopen we verder, en even later zien we een bordje dat de weg wijst naar de oudste olijfboom, deze is al 2000 jaar oud. En wij hebben er een foto van......
Via kleine rustige asfaltwegen gaat het verder, de uitzichten zijn geweldig, maar een glimp van Rome kan ik nog niet opvangen.
Ook passeren we de grens tussen de provincies Rieti en Roma.
Meteen erna verruilen we het asfalt weer voor een bospad, het is zelfs even zoeken naar het pad. Het loopt nameljk dwars door een olijven boomgaard. Maar met mijn vriendje komen we er wel uit.
Nu nog een lange afdaling naar Monte Libretti, niet steil, maar zeer geleidelijk. Tot aan de laatste klim van deze dag , redelijk steil omhoog naar Monte Libretti, eerst nog over bospad, maar snel gevolgd door asfalt. Boven kom je aan in het historische deel van Monte Libretti. Hier stoppen ee om ons brood op te eten. Een panini met salami en daarbij een flesje mix drank, van perensap.
En dat smaakt heerlijk.
Natuurlijk heb je hier op deze plek een schitterend uit zicht op de vallei, waar we vandaag door heen zijn gelopen. Na een ruime pauze exclusief die Zwei Minute. Dus nog even wachten , en dan lopen we verder naar het "moderne" Monte Libretti.
Hier bel ik met Claudio dat hij ons kan komen ophalen. In Monte Libretti is geen slaapplek meer te krijgen, niet dat er zoveel pelgrims onderweg zijn, nee ze hebben geen zin. Einde van het seizoen...
We slapen bij hem in een B&B in het plaatsje Moricone, op vijf kilometer van Monte Libretti. Hij zet ons ook morgen hier weer af.
Het is een goede gozer, hij heeft een hart voor de pelgrims.
Claudio laat ons het dorp zien, waar alles ligt. En daarna gaan we naar de B&B. We hebben een mooie grote kamer, met balkon, uitzicht minder maar wel goed om de was te drogen.
Eerst even mijn belrondje maken en dan lekker douchen en meteen ook al shirt, ondergoed en sokken in een sopje leggen.
Ba het douchen de was ophangen. Het drogen kan wel lekker snel gaan.
Alvast iets geschreven voor de blog, maar dan wordt het tijd voor een biertje, heerlijk genieten op het terras, maar een flinke discussie plaats vindt, helaas niet te volgen, maar alleen al het temperament wat er in gelegd wordt is mooi. Zeker als een vrouw zich ermee bemoeit, binnen kwartier heeft zij de "broek aan" en deelt de lakens uit, zeker aan haar vriend. Prachtig gewoon. Maar mensen en de rijkunsten van die mensen bekijken is ook zeer vermakelijk.
Even terug naar de kamer voor ons op te frissen en tegen half acht gaan we eten, de laatste maal samen als pelgrim. We gaan voor een pizzaria. Mij pizza was super, rucola met garnalen, tomaten, spek en een salade mista. Daarbij natuurlijk een biertje.
Heerlijk smaakte het, het toetje is een cappuccino.
Na het betalen rustig terug lopen. Op de kamer, de blog afschrijven, en dan lekker gaan slapen, maar eerst nog even appen.
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgim Skippy"
Maar een keer wakker geworden. Even wat drinken en dan lekker verder slapen.
Als tegen zes uur de wekker gaat ben ik net een paar minuten wakker, waarschijnlijk 2 minuten.
Eerst kijken of de was droog is, en dat is zo. Dus kan ik deze vandaag weer aantrekken.
Maar eerst volgens protocol mijn voetjes verzorgen, want dat is tot het slot van mijn camino erg belangrijk. Daarna de mix drankjes klaar maken en water bijvullen, en tot slot moet alles meer op dezelfde plek terecht komen in de rugzak. Want anders geeft dat problemen met lopen.
Tegen zeven uur naar de eetzaal beneden, onze tafel is al gedekt en we worden begroet. Het ziet er goed uit, panine sneetjes met als beleg boter en jam. En natuurlijk erbij een cappuccino. Vandaag geen juice erbij.
Als het brood op is, nog even nieuw gevraagd, en dat is geen enkel probleem. De zusters gaan om half acht naar de kapel voor de ochtend mis. Dus het is even zelfbediening, als we nog wat nodig hebben.
Na het ontbijt nog even de tandenpoetsen en even insmeren tegen de zon.
Het is tegen acht uur als we buiten startklaar staan, de zuster die ons steeds bijstond wenst ons een goede weg toe. Zij hebben gebeden voor onstudenten tijdens de dienst
Nog even mijn gps vriendje wakker gemaakt en dan is het tijd voor de eerste stappen.
Deze dag in voor Wolfgang speciaal, het is namelijk zijn laatste wandeldag. Hij neemt morgen de trein naar Rome. Want hij gaat zaterdagmiddag weer terug naar huis.
Maar voor mijn zijn het helaas ook nog maar vier dagen lopen tot Rome. Het blijft erg dubbel voor mij....
Deze dag begint meteen net een pittig klimmetje. Het gaat via een mooi bospad ophoog , we bereiken uiteindelijk het dorp Fara
Boven aangekomen heb je prachtig panorama van het gebied.
Een paar foto's maken en dan gaat het weer verder, eerst via een asfalt en dan verderop via een mooi schotterpad, heerlijk om te lopen, weg van al het lawaai van de auto.
Nu moet ik zeker genieten van de rust en de stilte , want dat is over een paar dagen echt voorbij, en dat ga ik zeker missen.
Het loopt lekker en de temperstuur is nu nog lekker, 27 graden.
In het dorpje Canneto maken we een stop, even inkopen doen bij een bar, een panini met salami en fles perensap. Ook meteen een terrasje gepikt want even lekker ontspannen, en dan gaat een colaatje er wel in.
Na driekwartier lopen we verder, en even later zien we een bordje dat de weg wijst naar de oudste olijfboom, deze is al 2000 jaar oud. En wij hebben er een foto van......
Via kleine rustige asfaltwegen gaat het verder, de uitzichten zijn geweldig, maar een glimp van Rome kan ik nog niet opvangen.
Ook passeren we de grens tussen de provincies Rieti en Roma.
Meteen erna verruilen we het asfalt weer voor een bospad, het is zelfs even zoeken naar het pad. Het loopt nameljk dwars door een olijven boomgaard. Maar met mijn vriendje komen we er wel uit.
Nu nog een lange afdaling naar Monte Libretti, niet steil, maar zeer geleidelijk. Tot aan de laatste klim van deze dag , redelijk steil omhoog naar Monte Libretti, eerst nog over bospad, maar snel gevolgd door asfalt. Boven kom je aan in het historische deel van Monte Libretti. Hier stoppen ee om ons brood op te eten. Een panini met salami en daarbij een flesje mix drank, van perensap.
En dat smaakt heerlijk.
Natuurlijk heb je hier op deze plek een schitterend uit zicht op de vallei, waar we vandaag door heen zijn gelopen. Na een ruime pauze exclusief die Zwei Minute. Dus nog even wachten , en dan lopen we verder naar het "moderne" Monte Libretti.
Hier bel ik met Claudio dat hij ons kan komen ophalen. In Monte Libretti is geen slaapplek meer te krijgen, niet dat er zoveel pelgrims onderweg zijn, nee ze hebben geen zin. Einde van het seizoen...
We slapen bij hem in een B&B in het plaatsje Moricone, op vijf kilometer van Monte Libretti. Hij zet ons ook morgen hier weer af.
Het is een goede gozer, hij heeft een hart voor de pelgrims.
Claudio laat ons het dorp zien, waar alles ligt. En daarna gaan we naar de B&B. We hebben een mooie grote kamer, met balkon, uitzicht minder maar wel goed om de was te drogen.
Eerst even mijn belrondje maken en dan lekker douchen en meteen ook al shirt, ondergoed en sokken in een sopje leggen.
Ba het douchen de was ophangen. Het drogen kan wel lekker snel gaan.
Alvast iets geschreven voor de blog, maar dan wordt het tijd voor een biertje, heerlijk genieten op het terras, maar een flinke discussie plaats vindt, helaas niet te volgen, maar alleen al het temperament wat er in gelegd wordt is mooi. Zeker als een vrouw zich ermee bemoeit, binnen kwartier heeft zij de "broek aan" en deelt de lakens uit, zeker aan haar vriend. Prachtig gewoon. Maar mensen en de rijkunsten van die mensen bekijken is ook zeer vermakelijk.
Even terug naar de kamer voor ons op te frissen en tegen half acht gaan we eten, de laatste maal samen als pelgrim. We gaan voor een pizzaria. Mij pizza was super, rucola met garnalen, tomaten, spek en een salade mista. Daarbij natuurlijk een biertje.
Heerlijk smaakte het, het toetje is een cappuccino.
Na het betalen rustig terug lopen. Op de kamer, de blog afschrijven, en dan lekker gaan slapen, maar eerst nog even appen.
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgim Skippy"
-
14 September 2016 - 22:15
Joost:
Zal morgen wel een minder leuk moment worden als je afscheid van Wolfgang moet nemen. Doe Wolfgang in elk geval de groeten van mij en wens hem veel geluk. Sterkte voor jullie beiden morgen. -
14 September 2016 - 23:06
Roy :
Zo Fred, je gaat nu echt aan je laatste km's beginnen. Zal wel weer effe wennen zijn, alleen op pad. Maar zo ben je er ook aan begonnen en dus zul je ook nu wel weer je weg vinden. Maak er mooie laatste dagen van.
Gr Roy -
15 September 2016 - 02:31
Rimca:
Ha die Fred,
Jammer dat Wolfgang morgen de trein moet nemen naar Rome. Daar zal hij zelf ook wel vreselijk van balen denk ik. En jij bent je wandelmaatje kwijt. Maar zoals Roy al schrijft...alleen aan je reis begonnen en nu kun je die laatste dagen naar Rome weer alleen vervolgen. Of wie weet kom je nog een andere pelgrim tegen onderweg. En met Julian had je geloof ik afgesproken in Rome, dat is ook gezellig. Succes met de laatste wandeldagen. Zal wel raar zijn, je bent al zolang onderweg, maar het is voorbij gevlogen.
Blijf genieten!
Groetjes, Rimca -
15 September 2016 - 10:48
Monique W.:
Hallo Fredel,
De laatste loodjes.......
Maar vlgs mij had je er nog wel wat loodjes bij willen hangen.
Jammer voor je dat het bijna afgelopen is, maar we hebben begrepen uit je blog dat er nog een nieuwe vakantie achteraan komt, met A.......
Hahahahaha, Fredel geniet nog van je laatste dagen en op weg naar Rome en de paus, en daarna weer een nieuw avontuur tegemoet.(krijgen we daar ook een blog van?)
Waldmansheil, Fredel, Claudia en Monique.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
