Sasso Marconi naar Monzuno (0km)
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
11 Augustus 2016 | Italië, Monzuno
Vannacht zeer slecht geslapen.
Het "feestje" begon tegen half twaalf, ik voelde een raar gevoel in mijn maag. Opgestaan en naar het toilet gegaan. Er kwam niets, maar vijf minuten later was het wel prijs. Het kwam er uit, maar opgelucht was ik allerminst, want het voelde alsof er nog meer in zat. Meestal is het bij mijn met één keer dat alles eruit is. Dit keer had ik dat gevoel niet. Nog even een slok water gedronken er weer terug naar bed. Dit heeft zich zo nog drie keer afgespeeld.
Ook kwam het van onder eruit. Tegen vijf uur heb ik eindelijk het bed gezien, maar dan loopt om zes uur die wekker af.
Ik voelde me gewoon een wrak, lopen was onmogelijk. Wat nu spookt er door mijn hoofd.
Eerst even douchen, en dan naar beneden voor een kop thee en een beschuit of wat er op moet lijken.
Uiteindelijk heb er twee genoegen, zonder er iets op. Gelukkig heb ik er van overgegeven. En daarna heb ik nog een banaan gegeten.
Dan kijken wat de opties zijn. Hier blijven en alles afbellen wat geboekt is, en dus morgen een lange dag.
Of verder net de bus, als deze rijd, naar Monzunoq en dan vandaaruit verder.
Eerst eens kijken of er een bus gaat. Ja er gaat een om 8.44uur bij het busstation. Dan maar alles inpakken en met een extra zak in mijn broekzak naar het busstation gelopen. Het was meteen duidelijk dat lopen er niet in zit.
Het is een klein busje naar Monzuno, met een stop van driekwartier in Vado.
Daar even naar het toilet gegaan, maar er zat alleen lucht in de darm. Verder alleen wat water gedronken, en een banaan gegeten. Tegen half elf was ik dan in Monzuno, ik denk meteen, dit was een mooie tocht geweest.
De slaapplaats is direct aan de route, in het kleine centrum.
Ik kreeg meteen de sleutel van de gastvrouw en ik vertelde dat ik wat ziek was, en ik vroeg om een thee met beschuit.
Ze was erg vriendelijk en behulpzaam.
Eerst even een wat geslapen op bed. Dat deed goed.
Naar de winkel gegaan om een joghurtje te halen. De gastvrouw heeft me een fles water gegeven zonder bubbels, en nog wat "beschuiten" . Gelukkig niet meer overgegeven en naar het toilet geweest. Hopelijk is dat nu voorbij, en een kwestie van uitrusten en niks doen. Straks krijg ik een speciaal iets te eten, van de gastvrouw.
Ik moet zeggen, Monzuno is een klein dorp, dat mooi aan de flank van een berg ligt. Een typisch bergdorp, vriendelijk en rustig, alleen het vrachtverkeer maakt veel lawaai.
Nu lig ik lekker op bed naar de Olympische Spelen te kijken.
Ik moet nu gewoon hopen dat ik morgen redelijk fit ben.
Tegen zes uur nog even lekker buiten een ommetje gemaakt, en wat fisse lucht opgeschnoven. Gewoon genieten van de mooie omgeving waarin Monzuno ligt.
Om half acht wordt er op de deur geklopt, of ik straks kom eten beneden. Natuurlijk kom ik wat eten beneden, oké. Dan maak ik wel wat lekkers.
De voorgerecht is risotto del funghi (paddestoel) en het hoofdgerecht een grote insalate mista met brood en gebakken kipstukjes erin. Het toetje een fruitsalade en tot slot een kop thee. Ik moet zeggen, deze gastvrouw is dan wel geen sterren kok, maar heeft wel passie voor eten en de gast.
Terug op mijn kamer, nog even de blog afschrijven, nog wat ge-appt met Monique.
En dan.....hopelijk een beter nachtrust als afgelopen nacht.
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgrim Skippy"
Het "feestje" begon tegen half twaalf, ik voelde een raar gevoel in mijn maag. Opgestaan en naar het toilet gegaan. Er kwam niets, maar vijf minuten later was het wel prijs. Het kwam er uit, maar opgelucht was ik allerminst, want het voelde alsof er nog meer in zat. Meestal is het bij mijn met één keer dat alles eruit is. Dit keer had ik dat gevoel niet. Nog even een slok water gedronken er weer terug naar bed. Dit heeft zich zo nog drie keer afgespeeld.
Ook kwam het van onder eruit. Tegen vijf uur heb ik eindelijk het bed gezien, maar dan loopt om zes uur die wekker af.
Ik voelde me gewoon een wrak, lopen was onmogelijk. Wat nu spookt er door mijn hoofd.
Eerst even douchen, en dan naar beneden voor een kop thee en een beschuit of wat er op moet lijken.
Uiteindelijk heb er twee genoegen, zonder er iets op. Gelukkig heb ik er van overgegeven. En daarna heb ik nog een banaan gegeten.
Dan kijken wat de opties zijn. Hier blijven en alles afbellen wat geboekt is, en dus morgen een lange dag.
Of verder net de bus, als deze rijd, naar Monzunoq en dan vandaaruit verder.
Eerst eens kijken of er een bus gaat. Ja er gaat een om 8.44uur bij het busstation. Dan maar alles inpakken en met een extra zak in mijn broekzak naar het busstation gelopen. Het was meteen duidelijk dat lopen er niet in zit.
Het is een klein busje naar Monzuno, met een stop van driekwartier in Vado.
Daar even naar het toilet gegaan, maar er zat alleen lucht in de darm. Verder alleen wat water gedronken, en een banaan gegeten. Tegen half elf was ik dan in Monzuno, ik denk meteen, dit was een mooie tocht geweest.
De slaapplaats is direct aan de route, in het kleine centrum.
Ik kreeg meteen de sleutel van de gastvrouw en ik vertelde dat ik wat ziek was, en ik vroeg om een thee met beschuit.
Ze was erg vriendelijk en behulpzaam.
Eerst even een wat geslapen op bed. Dat deed goed.
Naar de winkel gegaan om een joghurtje te halen. De gastvrouw heeft me een fles water gegeven zonder bubbels, en nog wat "beschuiten" . Gelukkig niet meer overgegeven en naar het toilet geweest. Hopelijk is dat nu voorbij, en een kwestie van uitrusten en niks doen. Straks krijg ik een speciaal iets te eten, van de gastvrouw.
Ik moet zeggen, Monzuno is een klein dorp, dat mooi aan de flank van een berg ligt. Een typisch bergdorp, vriendelijk en rustig, alleen het vrachtverkeer maakt veel lawaai.
Nu lig ik lekker op bed naar de Olympische Spelen te kijken.
Ik moet nu gewoon hopen dat ik morgen redelijk fit ben.
Tegen zes uur nog even lekker buiten een ommetje gemaakt, en wat fisse lucht opgeschnoven. Gewoon genieten van de mooie omgeving waarin Monzuno ligt.
Om half acht wordt er op de deur geklopt, of ik straks kom eten beneden. Natuurlijk kom ik wat eten beneden, oké. Dan maak ik wel wat lekkers.
De voorgerecht is risotto del funghi (paddestoel) en het hoofdgerecht een grote insalate mista met brood en gebakken kipstukjes erin. Het toetje een fruitsalade en tot slot een kop thee. Ik moet zeggen, deze gastvrouw is dan wel geen sterren kok, maar heeft wel passie voor eten en de gast.
Terug op mijn kamer, nog even de blog afschrijven, nog wat ge-appt met Monique.
En dan.....hopelijk een beter nachtrust als afgelopen nacht.
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgrim Skippy"
-
11 Augustus 2016 - 17:31
Manita:
he fred , dat is even minder zeg, rust goed uit en voor morgen een fijne loop dag -
11 Augustus 2016 - 18:05
Maddy Cobben:
Dat is balen, Fred.
Heel veel beterschap , je zult je morgen ook nog wel brak voelen ! -
11 Augustus 2016 - 19:49
Gwen:
Is dit de tol van het appeltjes stelen? Nou veel beterschap en hopelijk knap je snel weer wat op en hervind je je kracht om verder te wandelen -
11 Augustus 2016 - 21:23
Rolf Cuijpers En Janine Bosch:
Lieve Fred, wat ontzettend vervelend! Heel veel beterschap! We duimen en hopen dat je snel weer fit bent! En goede keuzes maak je; of er nu noodweer is of dat je ziek bent, ontzettend slim om op zulke momenten niet te gaan lopen! We zijn trots op je hoe je het doet en wat je nu al presteert hebt! Liefs, Rolf, Janine, Fauve en Juun -
11 Augustus 2016 - 22:01
Josien:
Hoi Fred
Dat is ff balen zeg, maar ja misschien gaat het morgen beter. Gelukkig niet meer over gegeven wel voldoende drinken voor uitdroging, ja tegen wie zegt ik dit. Dus fred heel veel beterschap.
Gr Josien
-
12 Augustus 2016 - 00:13
Rimca:
Ha die Fred,
Wat vervelend zeg. Goed plan om met de bus verder te gaan. Als je alles zou moeten afbellen had je ook geen rust gehad. Hopen dat het een virusje van één dag was, zodat je morgen weer verder kunt wandelen. Rustig aan dan maar! Blijf genieten van de mooie dingen! Beterschap.
Groetjes, Rimca -
12 Augustus 2016 - 08:04
Sandra:
He Fred,
Dat is wel wat minder zeg.
Goed van je om je rust te pakken.
beterschap.
groetjes Sandra -
12 Augustus 2016 - 13:06
Jolanda Schonewille-scheren:
Hoi Fred, Beterschap, ik hoop dat je vandaag wederom op pad bent. Je hebt een juiste beslissing genomen. Ik kan het niet laten om je een ongevraagd advies te geven. (Komen je langs een apotheek vraag dan naar ORS, om je electrolytenhuishouding weer een extra "bous" te geven) of wat extra bouillon als er verder niets is.
Succes metvhet vervolgen van je pad
Groet Jolanda -
12 Augustus 2016 - 17:14
Monique W:
Hallo Fredel,
Dat kun je dus niet gebruiken nu, een voedselvergiftiging of de buikgriep!
Ik hoop dat het bij die ene dag blijft en dat je vandaag weer vrolijk aan de loop bent.
En dan bedoel ik niet de buikloop, hahaha.
Waldmansheil, Fredel
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
