Verona naar Ronco all' Adige (30 km).
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
04 Augustus 2016 | Italië, Ronco all'Adige
Vannacht zeer goed geslapen, een lekker koele kamer, en een super bed. Dit kwam wel erg gelegen uit. Na een turbulente middag door Verona. En dan ook nog ruim 25 km van te voren gelopen te hebben. Maar goed ik ben wel weer redelijk fit.
Om 5.45 uur wordt ik wakker, nog even blijven liggen, want om zes uur loopt de wekker pas af. Om tien na zes opgestaan, voeten verzorgd, ik loop deze dag nog op de oude schoenen, want geen postkantoor meer gevonden gisteren. Rugzak inpakken, en genoeg water meenemen, want vandaag beginnen zeven zware dagen over de Po-vlakte. Het kan hier bloedheet worden er er is zeer weinig tot geen beschutting tegen de zon, alleen in de dorpjes waar je doorheen komt. En daar altijd wat te drinken scoren en op tijd eten.
Het ontbijt stond min of meer al klaar op de kamer, alleen de koffie nog maken en alles uit de koelkast pakken.
Het smaakt goed, alleen nog natuurlijk de vraag, zijn die zachte broodjes voldoende. Ik scoor hopelijk onderweg nog een broodje en een paar appels. Nog even tandenpoetsen en klaar ben ik.
Om acht uur zet ik samen met mijn gps vriendje de voeten buiten de deur, en dus gaan we weer op pad. Ik bedenk me nog even om te kijken naar een postkantoor in het centrum. En dat heb ik snel gevonden. Om twintig over acht gaat het open. Ik ben als tweede aan de beurt. Ik vraag voor een postpakket naar Olanda te versturen. Helaas zij hebben alleen voor Italie spullen hier. Gelukkig had ik gisteren nog een foto gemaakt van andere postkantoor in Verona, dat de gehele dag open is. Dus dat lijkt wel het hoofdkantoor te zijn. Dus daarheen, 35 minuten lopen oké. Daar aangekomen hebben ze gelukkig een doos, maar dan alle formulieren invullen, en niet één keer, maar wel vijf keer. En dan alles in de doos doen, oude schoenen uittrekken, dat was natuurlijk wel lachen daar. En de nieuwe uit de rugzak toveren. Het past gelukkig. Om kwart over tien loop ik naar buiten, ik ben vanavond wel het gesprek aan tafel bij de medewerkers van dit postkantoor.
Om kwart voor elf ben ik dan weer op de route, ik kan ik gaan beginnen aan mijn 30 km naar mijn slaapplaats. Eerst ruim tien kilometer lopen door de stad en industrieterrein. Dus ook nog steeds goed opletten voordat je verdwaald. En waar kom ik langs, Ja juist als de mediamarkt waar ik gisteren ben geweest. Had ik dit geweten had ik het fototoestel vandaag gekocht, en de schoenen gisteren verstuurd.
Tegen kwart over twaalf loop ik dan eindelijk de dijk op langs de rivier de Adige. Deze zal ik vandaag volgen, dus nog twintig kilometer, en de temperatuur wijst op vele plekken 35 graden aan, wel hier even nog wat water bijgevuld bij bron.
Dan opweg voor waarschijnlijk twintig zware kilometers, zeker gezien het tijdstip op de dag. Ik zal de gehele middag in de zon lopen. Maar ja, er zit niks anders op.
Het eerst gedeelte loopt lekker, een schotterpad, met kleine kiezelsteentjes. Dat loopt het lekkerste, is mijn mening.
Na twee uur lopen komt het eerst dorp in zicht. Ik ga ook zeker naar het dorp toe, want ik heb wel zin in iets koels, zeker omdat de laatste kilometers niks meer te verkrijgen is.
In Zevio aangekomen, valt zeker wel het grote plein op. Twee bars zijn open, ik neem die het kortste bij de route ligt. Ik ben we toe na een rust moment. Ik bestel een cola en een mineraalwater met "gas". Even wat eten, crackers en andere koekjes van vanochtend. Ook heb ik nog een appel in mijn rugzak, deze bewaar ik voor de laatste vijf kilometer. Water heb ik nog genoeg.
Na een kwartiertje ga ik verder, nog een uurtje lopen , misschien iets langer omdat het de laatste zijn. Na twee kilometer veranderd de ondergrond op de dijk, het blijft een schotterpad maar nu met dikkere stenen, en dat loopt niet altijd prettig, zeker niet met nieuwe schoenen. Maar ik heb helaas geen andere stenen heb ik niet in mijn rugzak, dus........
In de verte zie ik drie eenzame huizen liggen, en dat betekent volgens het boekje, dat daarachter het pad afbuigt van de Adige. En dat het nog vijf kilometer zijn. En dan pak ik ook mijn appeltje. Hij smaakt lekker, zeker omdat ik weet waar deze vandaan komen. Het laatste stukje van deze dijk is verhard omdat we een dorpje naderen, namelijk Scardevera. Het is een rustig slaperig dorpje op dit tijdstip van de dag. Maar wat voor mij veel belangrijker is, het ligt vast gegroeid aan Roco all' Adige.
En laat dat nu precies ook zijn waar mijn bedje staat, voor de komende nacht. Volgens het boekje lig ik in een mooi hotel/albergo.
Ik kom er binnen om twintig voor vijf. Nog even bij de supermarkt geweest voor nieuwe appels te kopen.
Ik wordt hartelijk ontvangen door de chef. Hij vraagt waar ik vandaag van kom, Verona...met de bus....nee te voet...You crazy ..Thank You. Ik vraag of ik nog een fles mineraal water met "gas" mag hebben samen met een cola. Helaas geen koude fles mineraalwater, en ik krijg van hem dan twee cola blikken.
Op mijn kamer eerst de rugzak afgezet, en het t-shirt opgehangen aan een klerenhanger. Morgen doe wel wassen.
Even bijkomen, een blikje cola is zo leeg. Tijd om te gaan douchen, heerlijk en goed dat met een mens. Na twintig minuten gaat de kraan dicht, "schone" kleren aan en dan op bed liggen. Even niks doen.
Het wordt langzaam tijd om mijn steunpunt in Brunssum te bellen, dat weer tot het volk der levende behoor.
Hoezo is de vraag, tja lopen bij 35 graden over dijk is geen pretje. Ze zijn blij te horen, dat ik weer redelijk fit ben. Straks goed eten, en op tijd slapen gaan.
Ook nog twee slaapplaatsen geregeld, en al begonnen aan de blog.
Natuurlijk ook nog bellen met mijn zus Monique.
Tegen acht uur gaan eten, het is een uitgebreid buffet. Geen pizza's. Dat is helemaal niet erg. Als voorgerecht een pasta met penne en pesto saus. Het hoofdgerecht pak ik wat vlees, gevulde paprika, veel salade en warme groente en wat aardappelen. Dat smaakt zeer lekker. Nog een kleine gevulde paprika genomen met wat sla en tomaatjes. Het nagerecht is natuurlijk tiramisu.
Maar ik ga ook voor het vele verse fruit dat er gesneden ligt, ananas, sinaasappel, mango, meloen, enz enz.
Het was erg lekker, en mijn buikje zit vol. Nog een afzakker genomen, een cappuccino.
Op mijn kamer nog de blog bij geschreven, en alles dat op het bed lag weer wat bij elkaar gelegd. Dat scheelt morgenvroeg meer wat tijd.
Maar nu eerst gaan dromen...
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgrim Skippy"
Om 5.45 uur wordt ik wakker, nog even blijven liggen, want om zes uur loopt de wekker pas af. Om tien na zes opgestaan, voeten verzorgd, ik loop deze dag nog op de oude schoenen, want geen postkantoor meer gevonden gisteren. Rugzak inpakken, en genoeg water meenemen, want vandaag beginnen zeven zware dagen over de Po-vlakte. Het kan hier bloedheet worden er er is zeer weinig tot geen beschutting tegen de zon, alleen in de dorpjes waar je doorheen komt. En daar altijd wat te drinken scoren en op tijd eten.
Het ontbijt stond min of meer al klaar op de kamer, alleen de koffie nog maken en alles uit de koelkast pakken.
Het smaakt goed, alleen nog natuurlijk de vraag, zijn die zachte broodjes voldoende. Ik scoor hopelijk onderweg nog een broodje en een paar appels. Nog even tandenpoetsen en klaar ben ik.
Om acht uur zet ik samen met mijn gps vriendje de voeten buiten de deur, en dus gaan we weer op pad. Ik bedenk me nog even om te kijken naar een postkantoor in het centrum. En dat heb ik snel gevonden. Om twintig over acht gaat het open. Ik ben als tweede aan de beurt. Ik vraag voor een postpakket naar Olanda te versturen. Helaas zij hebben alleen voor Italie spullen hier. Gelukkig had ik gisteren nog een foto gemaakt van andere postkantoor in Verona, dat de gehele dag open is. Dus dat lijkt wel het hoofdkantoor te zijn. Dus daarheen, 35 minuten lopen oké. Daar aangekomen hebben ze gelukkig een doos, maar dan alle formulieren invullen, en niet één keer, maar wel vijf keer. En dan alles in de doos doen, oude schoenen uittrekken, dat was natuurlijk wel lachen daar. En de nieuwe uit de rugzak toveren. Het past gelukkig. Om kwart over tien loop ik naar buiten, ik ben vanavond wel het gesprek aan tafel bij de medewerkers van dit postkantoor.
Om kwart voor elf ben ik dan weer op de route, ik kan ik gaan beginnen aan mijn 30 km naar mijn slaapplaats. Eerst ruim tien kilometer lopen door de stad en industrieterrein. Dus ook nog steeds goed opletten voordat je verdwaald. En waar kom ik langs, Ja juist als de mediamarkt waar ik gisteren ben geweest. Had ik dit geweten had ik het fototoestel vandaag gekocht, en de schoenen gisteren verstuurd.
Tegen kwart over twaalf loop ik dan eindelijk de dijk op langs de rivier de Adige. Deze zal ik vandaag volgen, dus nog twintig kilometer, en de temperatuur wijst op vele plekken 35 graden aan, wel hier even nog wat water bijgevuld bij bron.
Dan opweg voor waarschijnlijk twintig zware kilometers, zeker gezien het tijdstip op de dag. Ik zal de gehele middag in de zon lopen. Maar ja, er zit niks anders op.
Het eerst gedeelte loopt lekker, een schotterpad, met kleine kiezelsteentjes. Dat loopt het lekkerste, is mijn mening.
Na twee uur lopen komt het eerst dorp in zicht. Ik ga ook zeker naar het dorp toe, want ik heb wel zin in iets koels, zeker omdat de laatste kilometers niks meer te verkrijgen is.
In Zevio aangekomen, valt zeker wel het grote plein op. Twee bars zijn open, ik neem die het kortste bij de route ligt. Ik ben we toe na een rust moment. Ik bestel een cola en een mineraalwater met "gas". Even wat eten, crackers en andere koekjes van vanochtend. Ook heb ik nog een appel in mijn rugzak, deze bewaar ik voor de laatste vijf kilometer. Water heb ik nog genoeg.
Na een kwartiertje ga ik verder, nog een uurtje lopen , misschien iets langer omdat het de laatste zijn. Na twee kilometer veranderd de ondergrond op de dijk, het blijft een schotterpad maar nu met dikkere stenen, en dat loopt niet altijd prettig, zeker niet met nieuwe schoenen. Maar ik heb helaas geen andere stenen heb ik niet in mijn rugzak, dus........
In de verte zie ik drie eenzame huizen liggen, en dat betekent volgens het boekje, dat daarachter het pad afbuigt van de Adige. En dat het nog vijf kilometer zijn. En dan pak ik ook mijn appeltje. Hij smaakt lekker, zeker omdat ik weet waar deze vandaan komen. Het laatste stukje van deze dijk is verhard omdat we een dorpje naderen, namelijk Scardevera. Het is een rustig slaperig dorpje op dit tijdstip van de dag. Maar wat voor mij veel belangrijker is, het ligt vast gegroeid aan Roco all' Adige.
En laat dat nu precies ook zijn waar mijn bedje staat, voor de komende nacht. Volgens het boekje lig ik in een mooi hotel/albergo.
Ik kom er binnen om twintig voor vijf. Nog even bij de supermarkt geweest voor nieuwe appels te kopen.
Ik wordt hartelijk ontvangen door de chef. Hij vraagt waar ik vandaag van kom, Verona...met de bus....nee te voet...You crazy ..Thank You. Ik vraag of ik nog een fles mineraal water met "gas" mag hebben samen met een cola. Helaas geen koude fles mineraalwater, en ik krijg van hem dan twee cola blikken.
Op mijn kamer eerst de rugzak afgezet, en het t-shirt opgehangen aan een klerenhanger. Morgen doe wel wassen.
Even bijkomen, een blikje cola is zo leeg. Tijd om te gaan douchen, heerlijk en goed dat met een mens. Na twintig minuten gaat de kraan dicht, "schone" kleren aan en dan op bed liggen. Even niks doen.
Het wordt langzaam tijd om mijn steunpunt in Brunssum te bellen, dat weer tot het volk der levende behoor.
Hoezo is de vraag, tja lopen bij 35 graden over dijk is geen pretje. Ze zijn blij te horen, dat ik weer redelijk fit ben. Straks goed eten, en op tijd slapen gaan.
Ook nog twee slaapplaatsen geregeld, en al begonnen aan de blog.
Natuurlijk ook nog bellen met mijn zus Monique.
Tegen acht uur gaan eten, het is een uitgebreid buffet. Geen pizza's. Dat is helemaal niet erg. Als voorgerecht een pasta met penne en pesto saus. Het hoofdgerecht pak ik wat vlees, gevulde paprika, veel salade en warme groente en wat aardappelen. Dat smaakt zeer lekker. Nog een kleine gevulde paprika genomen met wat sla en tomaatjes. Het nagerecht is natuurlijk tiramisu.
Maar ik ga ook voor het vele verse fruit dat er gesneden ligt, ananas, sinaasappel, mango, meloen, enz enz.
Het was erg lekker, en mijn buikje zit vol. Nog een afzakker genomen, een cappuccino.
Op mijn kamer nog de blog bij geschreven, en alles dat op het bed lag weer wat bij elkaar gelegd. Dat scheelt morgenvroeg meer wat tijd.
Maar nu eerst gaan dromen...
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgrim Skippy"
-
05 Augustus 2016 - 08:40
Rimca:
Ha die Fred,
Heb je die goede chef ook nog verteld dat je niet alleen vanaf Verona bent komen wandelen, maar vanuit Sittard in Nederland? Dan had hij je helemaal voor gek verklaard! Maar al met al een goed hotel zo te lezen. Dat is ook lekker. Ik hoop dat je ontbijt net zo goed was als je diner. Succes weer voor vandaag!
En blijf genieten!
Groetjes, Rimca -
05 Augustus 2016 - 11:15
Jan Stevens:
Hoi Pelgrim Fred
Steeds opnieuw spannend om je dagverslag te lezen
Naar Rome pelgrimeren is toch nog van een ander kaliber als naar Santiago de Compostela
Zoals ik in je verslagen lees kom je slechts zeer sporadisch een medepelgrim tegen
Maar alleen onderweg heeft ook zijn charmes
Blijf "lopende" en vooral BLIJF GENIETEN !!!!!!
Met pelgrimsgroeten
Jan -
05 Augustus 2016 - 21:56
Josuen:
He Fred
Als de chef al zegt datje gek bent dat je te voet van verona bent gekomen wat zegt hij dan als je zegt dat je vanuit limburg bent gekomen Hij valt gewoon om en kan niets meerzeggen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
