Schlunders naar Schlanders (21km).
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
23 Juli 2016 | Italië, Schlanders
Vannacht zeer goed geslapen. Ik werd net voor de wekker wakker.
Wel had ik last van hoofdpijn. ...misschien wel te vast geslapen. In elk geval niet van de drank.
Eerst een paracetamol genomen en nog een kwartiertje op bed blijven liggen. Hierna eerst mijn voeren verzorgd, water bijgevuld en de rugzak ingepakt. Wel weer de regenkleding boven op gelegd. Want ook vandaag zijn er weer buien voorspeld in de middag.
Tegen kwart voor acht ben ik ga ontbijten, een goed en uitgebreid sta er op me te wachten.
Ik neem natuurlijk weer drie broodjes, en ook ditmaal weer twee met ksas/salami en een met jam. Een broodje verdwijnt weer in mijn oranje zak, waar alles inzit wat ik tijdens het lopen nodig zou kunnen hebben.
Natuurlijk drink ook weer mijn kop koffie en juice.
Er is ook joghurt, de kok heeft erbij ook nog verse stukjes fruit gesneden. Ik neem een kom met joghurt en daarin gaat een paar lepels vers gesneden fruit en wat muesli. Dat smaakt erg lekker.
Nog even betalen en een stempel in mijn pelgrimspaspoort, en nog even mijn tandenpoetsen.
Tegen 9.00 uur vertrek ik voor mijn 50ste wandeling. Wel weer aan de late kant, maar daar zal ik aan moeten wennen, de Italianen zijn niet zo vroeg fit en snel.
Het begint met een lange klim, die wel gelijkmatig verloopt, na 4km kom ik weer op het pad waarjan ik gisteren het eerste deel van heb gelopen , De Sonnensteig. Ook nu is het uitzicht weer geweldig en ook het pad verloopt weer langs een hang. Dan weer een stukje bos, gras of schotterpad. En steeds weer bochten en op en af. Echt super.
Het loopt lekker, omdat het steeds weer wisselt. Beneden in het dal is een schitterend "dambord" te zien. Van hoe boeren hun percelen benutten.
Onderweg kom ik ook enkele oude en soms verlaten boerderijen tegen. Oh ja het pad gaat nu geleidelijk weer naar beneden.
Helaas begint het ook weer wat te druppelen. En verdwijnen de bergen aan de overkant in de mist. Even een stop gemaakt in het bos, om wat drinken en alvast de regenhoes om de rugzak te doen.
Het regenpak zelf laat ik nog in de rugzak zitten, en regent nog niet hard. Wel neem ik het besluit om naar het dorpje Laas te lopen, iets van de route af, en van daaruit te lopen via de fietsroute.
Dit omdat de mist wel duidelijk ook aan deze kant van de berg komt.
Mist in de bergen kan gevaarlijk zijn als je de weg niet weet, en die weet alleen mijn wandelmaatje de gps.
Maar er is niks mis mee om de afdaling naar Laas te maken, want zo loopt ook de route, alleen ik loop het dorp in en de route vervolgd zijn pad weer richting de hang.
In Laas kom ik voorbij een bakker, maar helaas hier kun je niets drinken, bij de tweede bakker heb ik meer succes. Lekker even uitrusten en genieten van een cappuccino met een marrillen kuche erbij. Ook even gekeken hoe ik op de fietsroute terecht kom. Maar dat is simpel; gewoon de volgende straat naar rechts en over de brug naar links en dan loop ik al op de fietsroute richting Schlanders.
Na een dikke driekwartier vertrek ik voor de laatste 7 kilometer denk ik naar Schlanders. Als ik op het marktplein kom, begint het toch te regenen. Ik stop hier meteen om mijn regenkleding aan te trekken.
Hopelijk gaat het niet harder regenen. De fietsroute verloopt voor een deel door het Nationaal Park "Stelvio". Al slingerend dendert de rivier de Adige door het park, schitterend om er naast te kunnen lopen. Het de 2de rivier van Italië. Later loop ik ook langs de rivier op de Po vlakte.
Gelukkig gaat het niet harder regenen, maar toch behoorlijk nat bereik ik Schlanders. Ik loop meteen naar mijn slaapadres, deze staan steeds goed aangeven in de dorpen. Het is even na half drie als ik de sleutel krijg van mijn kamer. Deze is ook weer erg netjes.
Eerst alles ophangen voor te laten drogen, en dan zelf een douche nemen. Hier knap ik steeds weer van op, en dat is een goed teken .
Dan even een kwartiertje niets doen en op bed liggen. Heerlijk even mijn gedachten laten dwalen .
Dan wordt het tijd om te kijken of het mijn lukt een slaapplaats te regelen, in het Italiaans. Met behulp van het boekje " Hoe wat waar in het Italiaans". En het lukt vrij aardig, bij de eerste vraagt de andere kant of ik ook Duits kan. Oké geen probleem. En bij de tweede gaat het in zijn geheel in het Italiaans. De vrouw vraagt in heel simpel Italiaans wanneer, wat voor kamer ik wil hebben en ze geeft mijn ook de prijs.
Dat is nou heel prettig.
Dan bel in mijn beste Limburgs naar mijn steunpunt in Brunssum. Ze hadden al gedacht waar blijft het telefoontje. Grapje.
Ze zijn trots dat het mij gelukt is om weer twee slaapplaatsen te regelen buiten Süd Tirol. En natuurlijk weer gehad over de route en het weer, en over koetjes en kalfjes. Altijd weer prettig om even te kunnen kletsen. Ondertussen kijk ik ook naar de Tour, de laatste kans voor veranderingen in het klassement. Maar ook daar hebben ze last van de regen.
Tegen zes uur eerst een ommetje gemaakt door Schlanders, nu is het droog, om vervolgens tegen over mijn slaapplaats te gaan eten.
Ik heb honger en trakteer me zelf op een menu en een Weisse Bier.
Het menu is eerst spaghetti met tomaatjes, dan een salade gevolgd door kipschnitzel met rösti schijfjes en spinazie. En als toetje een Ice koffie. En dat smaakte super lekker.
Na het lekkere eten even de straat oversteken en ik ben weer in mijn hotel . Het wordt tijd om de blog te schrijven, want mijn volgers willen weer weten hoe het is gegaan. Maar ik moet ook mijn volgers bedanken voor hun reacties steeds. Deze vindt altijd erg leuk om te krijgen.
Tegen half tien gaat het lichtt in de kamer en bij mij zelf uit....
Welterusten een ieder,
Fred " Pelgrim Skippy "
Wel had ik last van hoofdpijn. ...misschien wel te vast geslapen. In elk geval niet van de drank.
Eerst een paracetamol genomen en nog een kwartiertje op bed blijven liggen. Hierna eerst mijn voeren verzorgd, water bijgevuld en de rugzak ingepakt. Wel weer de regenkleding boven op gelegd. Want ook vandaag zijn er weer buien voorspeld in de middag.
Tegen kwart voor acht ben ik ga ontbijten, een goed en uitgebreid sta er op me te wachten.
Ik neem natuurlijk weer drie broodjes, en ook ditmaal weer twee met ksas/salami en een met jam. Een broodje verdwijnt weer in mijn oranje zak, waar alles inzit wat ik tijdens het lopen nodig zou kunnen hebben.
Natuurlijk drink ook weer mijn kop koffie en juice.
Er is ook joghurt, de kok heeft erbij ook nog verse stukjes fruit gesneden. Ik neem een kom met joghurt en daarin gaat een paar lepels vers gesneden fruit en wat muesli. Dat smaakt erg lekker.
Nog even betalen en een stempel in mijn pelgrimspaspoort, en nog even mijn tandenpoetsen.
Tegen 9.00 uur vertrek ik voor mijn 50ste wandeling. Wel weer aan de late kant, maar daar zal ik aan moeten wennen, de Italianen zijn niet zo vroeg fit en snel.
Het begint met een lange klim, die wel gelijkmatig verloopt, na 4km kom ik weer op het pad waarjan ik gisteren het eerste deel van heb gelopen , De Sonnensteig. Ook nu is het uitzicht weer geweldig en ook het pad verloopt weer langs een hang. Dan weer een stukje bos, gras of schotterpad. En steeds weer bochten en op en af. Echt super.
Het loopt lekker, omdat het steeds weer wisselt. Beneden in het dal is een schitterend "dambord" te zien. Van hoe boeren hun percelen benutten.
Onderweg kom ik ook enkele oude en soms verlaten boerderijen tegen. Oh ja het pad gaat nu geleidelijk weer naar beneden.
Helaas begint het ook weer wat te druppelen. En verdwijnen de bergen aan de overkant in de mist. Even een stop gemaakt in het bos, om wat drinken en alvast de regenhoes om de rugzak te doen.
Het regenpak zelf laat ik nog in de rugzak zitten, en regent nog niet hard. Wel neem ik het besluit om naar het dorpje Laas te lopen, iets van de route af, en van daaruit te lopen via de fietsroute.
Dit omdat de mist wel duidelijk ook aan deze kant van de berg komt.
Mist in de bergen kan gevaarlijk zijn als je de weg niet weet, en die weet alleen mijn wandelmaatje de gps.
Maar er is niks mis mee om de afdaling naar Laas te maken, want zo loopt ook de route, alleen ik loop het dorp in en de route vervolgd zijn pad weer richting de hang.
In Laas kom ik voorbij een bakker, maar helaas hier kun je niets drinken, bij de tweede bakker heb ik meer succes. Lekker even uitrusten en genieten van een cappuccino met een marrillen kuche erbij. Ook even gekeken hoe ik op de fietsroute terecht kom. Maar dat is simpel; gewoon de volgende straat naar rechts en over de brug naar links en dan loop ik al op de fietsroute richting Schlanders.
Na een dikke driekwartier vertrek ik voor de laatste 7 kilometer denk ik naar Schlanders. Als ik op het marktplein kom, begint het toch te regenen. Ik stop hier meteen om mijn regenkleding aan te trekken.
Hopelijk gaat het niet harder regenen. De fietsroute verloopt voor een deel door het Nationaal Park "Stelvio". Al slingerend dendert de rivier de Adige door het park, schitterend om er naast te kunnen lopen. Het de 2de rivier van Italië. Later loop ik ook langs de rivier op de Po vlakte.
Gelukkig gaat het niet harder regenen, maar toch behoorlijk nat bereik ik Schlanders. Ik loop meteen naar mijn slaapadres, deze staan steeds goed aangeven in de dorpen. Het is even na half drie als ik de sleutel krijg van mijn kamer. Deze is ook weer erg netjes.
Eerst alles ophangen voor te laten drogen, en dan zelf een douche nemen. Hier knap ik steeds weer van op, en dat is een goed teken .
Dan even een kwartiertje niets doen en op bed liggen. Heerlijk even mijn gedachten laten dwalen .
Dan wordt het tijd om te kijken of het mijn lukt een slaapplaats te regelen, in het Italiaans. Met behulp van het boekje " Hoe wat waar in het Italiaans". En het lukt vrij aardig, bij de eerste vraagt de andere kant of ik ook Duits kan. Oké geen probleem. En bij de tweede gaat het in zijn geheel in het Italiaans. De vrouw vraagt in heel simpel Italiaans wanneer, wat voor kamer ik wil hebben en ze geeft mijn ook de prijs.
Dat is nou heel prettig.
Dan bel in mijn beste Limburgs naar mijn steunpunt in Brunssum. Ze hadden al gedacht waar blijft het telefoontje. Grapje.
Ze zijn trots dat het mij gelukt is om weer twee slaapplaatsen te regelen buiten Süd Tirol. En natuurlijk weer gehad over de route en het weer, en over koetjes en kalfjes. Altijd weer prettig om even te kunnen kletsen. Ondertussen kijk ik ook naar de Tour, de laatste kans voor veranderingen in het klassement. Maar ook daar hebben ze last van de regen.
Tegen zes uur eerst een ommetje gemaakt door Schlanders, nu is het droog, om vervolgens tegen over mijn slaapplaats te gaan eten.
Ik heb honger en trakteer me zelf op een menu en een Weisse Bier.
Het menu is eerst spaghetti met tomaatjes, dan een salade gevolgd door kipschnitzel met rösti schijfjes en spinazie. En als toetje een Ice koffie. En dat smaakte super lekker.
Na het lekkere eten even de straat oversteken en ik ben weer in mijn hotel . Het wordt tijd om de blog te schrijven, want mijn volgers willen weer weten hoe het is gegaan. Maar ik moet ook mijn volgers bedanken voor hun reacties steeds. Deze vindt altijd erg leuk om te krijgen.
Tegen half tien gaat het lichtt in de kamer en bij mij zelf uit....
Welterusten een ieder,
Fred " Pelgrim Skippy "
-
24 Juli 2016 - 12:36
Rimca:
Ha die Fred,
Je 50ste wandeling, weer een soort van mijlpaal. Goed om te lezen dat de Italiaanse ontbijtjes ook goed smaken. En volgens mij zijn de Italianen ook gastvrij tot nu toe. Mooi lopen langs de rivier. Ik vind water altijd mooi, rivier, beekje, zee of een meer, het maakt mij niet uit.
Blijf genieten!
Groetjes, Rimca
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
