Hohenfurch naar Wildsteig (26km).
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
11 Juli 2016 | Duitsland, Wildsteig
Vannacht goed geslapen, alleen in het begin van de ochtend een paar maal wakker geworden door mij zelf, als ik me weer eens omdraaide in bed, kraakte het bed.
Als om zes uur de wekker gaat, ben ik nog niet geheel wakker, dus snel een douche, op de televisie zie ik dat Portugal verrassend kampioen is geworden.
Ik doe eerst mijn water bijvullen, het wordt een hele warme en zware dag, de temperatuur, en drie cols en daarbij nog eens de Ammerschlucht. De rugzak inpakken, en dan mijn voetjes goed verzorgen.Dit wordt denk ik qua profiel de zwaarste etappe van de laatste drie op Duits grondgebied.
Dus een goede bodem leggen is wel heel belangrijk.
Natuurlijk drie broodjes, twee met kaas, een voor onderweg, een broodje met jam. Natuurlijk koffie en juice erbij.
Ze hebben ook nog joghurt, en ik doe er wat fruit in snijden, banaan, appel en perzik. Dit is een goede bodem.
Nog even de tandenpoetsen en de schoenen aantrekken.
Tegen tien voor acht maak ik mijn wandelmaatje de GPS wakker, hij heeft meteen goede zin, want hij kent ook deze route al, fijn toch zo'n maatje bij je. Want ik ben slecht in lezen en dan ook nog lopen.
Eerst een paar meter terug het dorp in, en dan de weg oppikken naar Schongau (6 km). Het is rustig in de Altstadt, tja het is maandagochtend. Het marktplein is wel aardig, en de stad in en uit gaan is ook hier door onder een stadspoort heen te gaan.
Nu gaat het 4km verder naar Peiting. Voor het eerst loopt de route over een fabrieksterrein, de man achter het loket bij de slagboom , wijst me al, dat dit de goede weg is. Vreemd toch.
Oké in België ook mee gemaakt dat de route over een gedeelte van de kerncentrale in Tihange liep.
Na het fabrieksterrein komt er meteen een flinke col, lang en pittig. In Peiting een rustpauze gemaakt, ik heb er dan 11km opzitten. De kerkklok laat zien dat het 9.45 uur is.
Een pauze van zo'n kwartier om mijn schouders even te ontlasten even wat te drinken uit de sigg fles.
Het wordt tijd om verder te gaan, naar het hoogtepunt van deze dag, dat staat in het boekje zo, de Ammerschlucht.
Eerst nog 3km lopen tot aan het begin van de schlucht.
De Ammerschlucht is 2,8km lang, heeft een hoogte verschil van ruim 80 m. De schlucht wordt in Bayern, ook wel de " Grand Canyon Oberbayerns" genoemd. Er moeten 490 treden overwonnen worden, en de vele planken over kloven. En daarbij de glad die ontstaat door de waterstroompjes over de bladeren, boomwortels en stenen. Gelukkig is het vandaag droog, maar dat is niet te merken op het pad, daarbij komt ook nog de zons inval en dan kun je soms niets meer zien, door de duisternis, al met al goed en geconcentreerd blijven lopen.
Na vijf kwartier lopen kan ik Monique een app sturen dat ik zonder klerenschuren door de schlucht ben gekomen.
Het verlaten van de schlucht, ging weer via de 2de col van de dag. Een stevige kuitenbijter.
Op het bankje, net buiten de schlucht even gepauzeerd, even stoom afblazen nadat zeer geconcentreerd lopen. Ik eet mijn broodje op en drink de fles leeg.
Na een kwartier gaat het verder, nu merk ik dat de hitte op mij valt, nog een colletje op, en dan lekker vlak lopen over een asfaltpad, door een wijds graslandschap, met de eerste Alpen toppen op de achtergrond. Na een kilometer of drie bereik ik dan Rottenburch. Ik heb nog steeds dorst, en of iemand het gehoord heeft of mijn gedachte kan lezen, prompt kom ik langs een drankenhandelaar langs. Ik loop even naar binnen, vraag of ze ook gekoelde dranken hebben, ja maar niet veel.
Maar meteen valt mijn oog op een fles zitro-limo.
Ik neem deze, voor 60 cent. En ik mag uitrusten op het terras van de eigenaar, in de schaduw. Super bedankt. Ik krijg ook nog een appel, voor tegen de dorst.
Nog 5km te gaan naar mijn slaapplaats, Wildsteig.
Nog even dat laatste colletje, en dan zie ik tot mijn verbazing, dat de lucht in de bergen, heel donker is geworden en dat het in de verte aan het rommel is. Dus Fredje even doorlopen, zonder nat te worden, en geen bliksemflitsen.
Tegen 15.00uur meldt ik me op mijn slaapplaats, direct op de route gelegen. Het zijn zeer vriendelijke en behulpzame mensen, privé adresje weer vandaag. Dat zijn toch altijd weer leuke gezellige ontmoetingen. Ze hebben een hart voor hun gasten, meestal fietsers of wandelaars.
Eerst lekker douchen, heerlijk. En na dik 20 minuten kom ik als herboren uit de douche. Nog even mijn sokken, t-shirt en ondergoed wassen. Ik kan deze in de tuin ophangen aan de waslijn. Hopelijk blijft het nog droog tot dat alles droog is.
Natuurlijk ook nog even bellen met mijn directe volgers uit Brunssum en de Fijnautjes.
Als ik op de zitbank lig, zie ik dat de lucht ook hier begint te verkleuren, snel de was afpakken, alles is droog, behalve de sokken.
Tegen half zeven, aan de overkant gaan eten, ik krijg een paraplu te leenvan de gastvrouw, omdat het nog steeds regent.
Vandaag trakteer ik mij op een Weisse Bier en een Mix Grill.
Het smaakt super lekker, ik neem nog een tweede Weisse Bier. Dan weet ik zeker dat ik straks goed slaap.
Terug op mijn kamer, de blog schrijven, en de reacties lezen van mijn "trouwe supporters".
Deze reacties doen mij heel veel, dat geeft mij moed, op moeilijke momenten, maar ook als het goed gaat. Ik vind het fijn om elke dag mijn bevindingen van de dag te typen, even alles wegzetten, en voor later mijn verhaal nog eens te beleven. Echt een moment voor me,om de emoties van me weg te schrijven.
Welterusten een ieder,
Fred " Pelgrim Skippy"
Als om zes uur de wekker gaat, ben ik nog niet geheel wakker, dus snel een douche, op de televisie zie ik dat Portugal verrassend kampioen is geworden.
Ik doe eerst mijn water bijvullen, het wordt een hele warme en zware dag, de temperatuur, en drie cols en daarbij nog eens de Ammerschlucht. De rugzak inpakken, en dan mijn voetjes goed verzorgen.Dit wordt denk ik qua profiel de zwaarste etappe van de laatste drie op Duits grondgebied.
Dus een goede bodem leggen is wel heel belangrijk.
Natuurlijk drie broodjes, twee met kaas, een voor onderweg, een broodje met jam. Natuurlijk koffie en juice erbij.
Ze hebben ook nog joghurt, en ik doe er wat fruit in snijden, banaan, appel en perzik. Dit is een goede bodem.
Nog even de tandenpoetsen en de schoenen aantrekken.
Tegen tien voor acht maak ik mijn wandelmaatje de GPS wakker, hij heeft meteen goede zin, want hij kent ook deze route al, fijn toch zo'n maatje bij je. Want ik ben slecht in lezen en dan ook nog lopen.
Eerst een paar meter terug het dorp in, en dan de weg oppikken naar Schongau (6 km). Het is rustig in de Altstadt, tja het is maandagochtend. Het marktplein is wel aardig, en de stad in en uit gaan is ook hier door onder een stadspoort heen te gaan.
Nu gaat het 4km verder naar Peiting. Voor het eerst loopt de route over een fabrieksterrein, de man achter het loket bij de slagboom , wijst me al, dat dit de goede weg is. Vreemd toch.
Oké in België ook mee gemaakt dat de route over een gedeelte van de kerncentrale in Tihange liep.
Na het fabrieksterrein komt er meteen een flinke col, lang en pittig. In Peiting een rustpauze gemaakt, ik heb er dan 11km opzitten. De kerkklok laat zien dat het 9.45 uur is.
Een pauze van zo'n kwartier om mijn schouders even te ontlasten even wat te drinken uit de sigg fles.
Het wordt tijd om verder te gaan, naar het hoogtepunt van deze dag, dat staat in het boekje zo, de Ammerschlucht.
Eerst nog 3km lopen tot aan het begin van de schlucht.
De Ammerschlucht is 2,8km lang, heeft een hoogte verschil van ruim 80 m. De schlucht wordt in Bayern, ook wel de " Grand Canyon Oberbayerns" genoemd. Er moeten 490 treden overwonnen worden, en de vele planken over kloven. En daarbij de glad die ontstaat door de waterstroompjes over de bladeren, boomwortels en stenen. Gelukkig is het vandaag droog, maar dat is niet te merken op het pad, daarbij komt ook nog de zons inval en dan kun je soms niets meer zien, door de duisternis, al met al goed en geconcentreerd blijven lopen.
Na vijf kwartier lopen kan ik Monique een app sturen dat ik zonder klerenschuren door de schlucht ben gekomen.
Het verlaten van de schlucht, ging weer via de 2de col van de dag. Een stevige kuitenbijter.
Op het bankje, net buiten de schlucht even gepauzeerd, even stoom afblazen nadat zeer geconcentreerd lopen. Ik eet mijn broodje op en drink de fles leeg.
Na een kwartier gaat het verder, nu merk ik dat de hitte op mij valt, nog een colletje op, en dan lekker vlak lopen over een asfaltpad, door een wijds graslandschap, met de eerste Alpen toppen op de achtergrond. Na een kilometer of drie bereik ik dan Rottenburch. Ik heb nog steeds dorst, en of iemand het gehoord heeft of mijn gedachte kan lezen, prompt kom ik langs een drankenhandelaar langs. Ik loop even naar binnen, vraag of ze ook gekoelde dranken hebben, ja maar niet veel.
Maar meteen valt mijn oog op een fles zitro-limo.
Ik neem deze, voor 60 cent. En ik mag uitrusten op het terras van de eigenaar, in de schaduw. Super bedankt. Ik krijg ook nog een appel, voor tegen de dorst.
Nog 5km te gaan naar mijn slaapplaats, Wildsteig.
Nog even dat laatste colletje, en dan zie ik tot mijn verbazing, dat de lucht in de bergen, heel donker is geworden en dat het in de verte aan het rommel is. Dus Fredje even doorlopen, zonder nat te worden, en geen bliksemflitsen.
Tegen 15.00uur meldt ik me op mijn slaapplaats, direct op de route gelegen. Het zijn zeer vriendelijke en behulpzame mensen, privé adresje weer vandaag. Dat zijn toch altijd weer leuke gezellige ontmoetingen. Ze hebben een hart voor hun gasten, meestal fietsers of wandelaars.
Eerst lekker douchen, heerlijk. En na dik 20 minuten kom ik als herboren uit de douche. Nog even mijn sokken, t-shirt en ondergoed wassen. Ik kan deze in de tuin ophangen aan de waslijn. Hopelijk blijft het nog droog tot dat alles droog is.
Natuurlijk ook nog even bellen met mijn directe volgers uit Brunssum en de Fijnautjes.
Als ik op de zitbank lig, zie ik dat de lucht ook hier begint te verkleuren, snel de was afpakken, alles is droog, behalve de sokken.
Tegen half zeven, aan de overkant gaan eten, ik krijg een paraplu te leenvan de gastvrouw, omdat het nog steeds regent.
Vandaag trakteer ik mij op een Weisse Bier en een Mix Grill.
Het smaakt super lekker, ik neem nog een tweede Weisse Bier. Dan weet ik zeker dat ik straks goed slaap.
Terug op mijn kamer, de blog schrijven, en de reacties lezen van mijn "trouwe supporters".
Deze reacties doen mij heel veel, dat geeft mij moed, op moeilijke momenten, maar ook als het goed gaat. Ik vind het fijn om elke dag mijn bevindingen van de dag te typen, even alles wegzetten, en voor later mijn verhaal nog eens te beleven. Echt een moment voor me,om de emoties van me weg te schrijven.
Welterusten een ieder,
Fred " Pelgrim Skippy"
-
11 Juli 2016 - 21:36
Joost:
Hey Skip,
Fijn om te lezen dat het zo goed gaat, ik ben trouwe volger van je blog en vind het geweldig dat jij je ervaringen met ons deelt. Vandaag miste ik je broodje salami bij het ontbijt trouwens.
Volgens het weerbericht hier gaat het morgen echt spoken in Zuid Duitsland en het Noorden van Oostenrijk, wees er in elk geval op voorbereid. Succes morgen.
Groet Joost -
11 Juli 2016 - 22:30
Iné:
He Fred ben je me al over de 1000 km heen super geweldig Hoor!!!!!
Op naar je vrienden in Fiss. Dat zal heerlijk voor je worden.
Ik sluit me aan bij de vorige "volger", let morgen goed op want de weers- voorspellingen leken niet zo lekker voor morgen. Ik hoop dat het meevalt voor je.
We zullen het lezen.
Nou Fred hou je taai en geniet van de dag en de dingen die je treffen.
Veel groeten van Iné -
11 Juli 2016 - 23:35
Josien:
Hoi Fred
Nou ik vindt het mooie verhalen. Prachtig af en toe als ik het lees stel ik het voor me. Nou heb je niet geschreven wat schotterwegen zijn.
Door de regen zal het nu wel weer een stukje af gekoelt zijn. Dus vandaag werd je gelukkig weer vriendelijk ontvangen gelukkig maar.
En idd het broodje salami had je niet.
En ik sluit mij ook aan bij de vorige volgers dat je moet uit kijken met het weer.
Gr Josien -
12 Juli 2016 - 01:36
Jose En Henk Mattheij:
Hoi Fred,geweldig wat je allemaal tegen komt en wat je beleeft en de goede zorgen van de mensen waar je gaat slapen wat een aventuur
Gr.Jose en henk -
12 Juli 2016 - 16:15
Rimca:
Ha die Fred,
De Ammerschlucht was al helemaal niet aan mij besteed....80 meter hoogteverschil...planken over kloven...ik zou 7 kleuren bagger produceren (netjes omschreven dan...). Ik kan me voorstellen dat je je zus een apart berichtje hebt gedaan dat je die overleeft hebt! Één misstap....brrrr...eng! Nog een paar dagen Duitsland en dan is Oostenrijk in zicht. Top! Blijf genieten van alle momenten!
Groetjes, Rimca
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
