Bürgstadt naar Wertheim (27km.)
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
24 Juni 2016 | Duitsland, Wertheim
Ondanks de warmte en de benauwdheid redelijk goed geslapen.
Eerst een frisse koude douche, en dan alvast alles inpakken, en niet vergeten bij deze verwachte hitte genoeg water meenemen.
Als laatste nu dan de voeten verzorgen.
En dan naar beneden om te ontbijten, de heer Balles heeft een goed ontbijt gemaakt. Hij is een echt vriendelijk en heeft een hart voor Nederlandse pelgrims die opweg zijn naar Rome.....maar hij heeft nog een grote voorliefde het tuinieren in zijn rozentuin. Geweldig.
Dan nog even afrekenen, de goedkoopste slaapplaats tot nu toe, en ook nog goed en vooral persoonlijk en vriendelijk.
En nu dan opweg naar Wertheim, vanuit de deur gaat het meteen omhoog, even op de route komen, maar dat gaat snel. De klim is gelukkig niet zo steil, maar begint lekker geleidelijk. Op de top heb je een mooi zicht op Miltenberg en Bürgstadt.
Ook staat er ruïne van een oude kapel. Het gaat lekker verder door het bos, over vooral fijne zachte bospaden. Even later tref ik op een soort oude "stadswal" . Dan gaat het verder door het bos, helaas zit er ook een lang saai stuk in , de Grenzstrasse want hierop ligt de tussen Bayern en Baden Würtenberg. Ook nog even verlopen door een stukje door het struikgewas, ook vreemd om hier de route te laten lopen. Geen paniek met de gps weer op de juiste weg geraakt.
Tegen 11.00 uur bereik ik het dorpje Rauenberg. Het ligt om ongeveer de helft van de route. Even kijken of er een café ligt of een kleine winkel om wat water bij te tanken.
Dan spreekt me een man aan met de vraag of ik iets wil drinken, ja heel graag is mijn antwoordt. Neem maar alvast plaats in de tuin, daar is zijn vrouw bezig om de tafel te dekken. Ik hoef alleen maar water. Maar ik ontvang een kop koffie met perziken torte. En daarna een nog een apfelschorle (appelsap met mineraalwater). Ik bedank de gastvrouw en heer voor hun vrijgevigheid. Super.
Volgens de man moet ik nog zeker 2,5 tot 3 uur lopen naar Wertheim. Nog een klein klimmetje en tegen 14.00uur bereik een voorstadje van Wertheim, wat blijkt het is nu nog 4 km lopen langs weer eens drukke weg. Altijd hetzelfde bij de steden.
Dat is niet motiverend, en dus nog een pauze ingelast.
Maar na een kwartier ga ik maar verder. Uiteindelijk kom ik tegen 15.15 uur aan bij mij slaapplaats. Maar ik moet niet hier zijn maar in een dependance iets verder op. Het ligt midden in het centrum. De kamer is goed, maar je mist meteen de vriendelijkheid ten opzichte van gisteren.
Eerst douchen, helaas geen mogelijk om te wassen, want ik kan nergens de was drogen, ook niet aan lamp.
Dan kijken voor slaapplaatsen in het weekend. Het is erg moeilijk om iets te vinden. In Tauberbisschofsheim morgen, ik meer vrij. Alleen een pension, maar dan moest ik een 3 bed zimmer voor mij alleen. Dat dan maar gedaan. Ik had ook al bij VVV nagevraagd. Voor zondag ook een hotel geboekt, nu alleen nog daar komen.
Dan even het stadje verkennen, eerst een terrasje pikken en dan eens kijken waar ik ga eten. Het wordt Grieks. Een gemengde schotel met salade en Weisse Bier.
Het smaakt erg lekker, als toetje neem ik een ijsje bij de Italiaanse ijsbar op de markt. Nog even slenteren en dan naar het hotel terug.
De blog schrijven en het journaal kijken, en daar zie ik dat het dorpje Stromberg, maar ik een paar dagen geleden heb geslapen, bijna van de landkaart is geveegd door het water. Ik herken enkele plaatsen zoals de bakkerij.
En dan wordt het weer tijd me klaar te maken voor de nacht.
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgrim Skippy"
Eerst een frisse koude douche, en dan alvast alles inpakken, en niet vergeten bij deze verwachte hitte genoeg water meenemen.
Als laatste nu dan de voeten verzorgen.
En dan naar beneden om te ontbijten, de heer Balles heeft een goed ontbijt gemaakt. Hij is een echt vriendelijk en heeft een hart voor Nederlandse pelgrims die opweg zijn naar Rome.....maar hij heeft nog een grote voorliefde het tuinieren in zijn rozentuin. Geweldig.
Dan nog even afrekenen, de goedkoopste slaapplaats tot nu toe, en ook nog goed en vooral persoonlijk en vriendelijk.
En nu dan opweg naar Wertheim, vanuit de deur gaat het meteen omhoog, even op de route komen, maar dat gaat snel. De klim is gelukkig niet zo steil, maar begint lekker geleidelijk. Op de top heb je een mooi zicht op Miltenberg en Bürgstadt.
Ook staat er ruïne van een oude kapel. Het gaat lekker verder door het bos, over vooral fijne zachte bospaden. Even later tref ik op een soort oude "stadswal" . Dan gaat het verder door het bos, helaas zit er ook een lang saai stuk in , de Grenzstrasse want hierop ligt de tussen Bayern en Baden Würtenberg. Ook nog even verlopen door een stukje door het struikgewas, ook vreemd om hier de route te laten lopen. Geen paniek met de gps weer op de juiste weg geraakt.
Tegen 11.00 uur bereik ik het dorpje Rauenberg. Het ligt om ongeveer de helft van de route. Even kijken of er een café ligt of een kleine winkel om wat water bij te tanken.
Dan spreekt me een man aan met de vraag of ik iets wil drinken, ja heel graag is mijn antwoordt. Neem maar alvast plaats in de tuin, daar is zijn vrouw bezig om de tafel te dekken. Ik hoef alleen maar water. Maar ik ontvang een kop koffie met perziken torte. En daarna een nog een apfelschorle (appelsap met mineraalwater). Ik bedank de gastvrouw en heer voor hun vrijgevigheid. Super.
Volgens de man moet ik nog zeker 2,5 tot 3 uur lopen naar Wertheim. Nog een klein klimmetje en tegen 14.00uur bereik een voorstadje van Wertheim, wat blijkt het is nu nog 4 km lopen langs weer eens drukke weg. Altijd hetzelfde bij de steden.
Dat is niet motiverend, en dus nog een pauze ingelast.
Maar na een kwartier ga ik maar verder. Uiteindelijk kom ik tegen 15.15 uur aan bij mij slaapplaats. Maar ik moet niet hier zijn maar in een dependance iets verder op. Het ligt midden in het centrum. De kamer is goed, maar je mist meteen de vriendelijkheid ten opzichte van gisteren.
Eerst douchen, helaas geen mogelijk om te wassen, want ik kan nergens de was drogen, ook niet aan lamp.
Dan kijken voor slaapplaatsen in het weekend. Het is erg moeilijk om iets te vinden. In Tauberbisschofsheim morgen, ik meer vrij. Alleen een pension, maar dan moest ik een 3 bed zimmer voor mij alleen. Dat dan maar gedaan. Ik had ook al bij VVV nagevraagd. Voor zondag ook een hotel geboekt, nu alleen nog daar komen.
Dan even het stadje verkennen, eerst een terrasje pikken en dan eens kijken waar ik ga eten. Het wordt Grieks. Een gemengde schotel met salade en Weisse Bier.
Het smaakt erg lekker, als toetje neem ik een ijsje bij de Italiaanse ijsbar op de markt. Nog even slenteren en dan naar het hotel terug.
De blog schrijven en het journaal kijken, en daar zie ik dat het dorpje Stromberg, maar ik een paar dagen geleden heb geslapen, bijna van de landkaart is geveegd door het water. Ik herken enkele plaatsen zoals de bakkerij.
En dan wordt het weer tijd me klaar te maken voor de nacht.
Welterusten een ieder,
Fred "Pelgrim Skippy"
-
24 Juni 2016 - 21:01
Maddy Cobben:
Wat leuk , die onverwachte ontmoetingen. Moet je koesteren ! -
24 Juni 2016 - 21:24
Joost P:
Alweer een week voorbij, ik sta versteld van je belevingen en de manier hoe je dit blogt. Geweldig gewoon. Succes volgende week, ik blijf je volgen. -
25 Juni 2016 - 06:20
Ellen En Yvo:
he fred,
wat een moiie reis gaat dit worden.
zoveel nieuwe ontmoetingen en ervaringen al gehad .....en je bent nog maar net op weg!
vorige keer waren het pelgrims die je lieten genieten, deze keer zijn het juist de ontmoetingen met de lokale mensen.
geniet van je avontuur, maak plaats in je hoofd voor mooie gedachten en positiviteit.
veel fotos maken van de omgeving!
het weer wordt milder, fijn om te lopen!
succes vandaag!
xxx van ons -
25 Juni 2016 - 15:39
Manita:
hallo FRED, zit weer met kippenvel je blog te lezen. ik wens je vanuit Wessem veilige en droge kilometers toe.
liefs manita
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
