Kornelimünster naar Simonskall. ( 25+9 km.)
Door: Skippy
Blijf op de hoogte en volg Skippy
06 Juni 2016 | Duitsland, Simonskall
Heerlijk geslapen vannacht, tegen 5.30 uur wakker geworden. De wekker was gezet op 6.00 uur, dus nog even blijven liggen.
En jullie raden het al, eerst krijgen voetjes de volle aandacht en daarna de rest. Na de verzorging rustig alles weer inpakken, en niet vergeten genoeg water mee te nemen, 2liter.
Als alles is ingepakt nog even de tandpoetsen en naar het toilet
Dan opweg naar het centrum, waar een bakker ligt. Want er is geen ontbijt in dit gasthaus.
Dus nog even een paar honderd meter naar het ontbijt. Lekker ontbeten en even de verkoopster geklets over mijn beweeg redenen om te voet naar Rome te gaan.
in het routeboekje werd al gewaarschuwd dat de route niet geweldig staat aangegeven, dus wordt het opletten geblazen.
De eerste 4km. tot Hahn gaan goed, even bij mensen op het muurtje gezeten om bij te komen van een flinke klim. De man des huizes was zo vriendelijk om me water te brengen en ik dus niet al uit mijn eigen voorraad drinken. Hij vertelde ook meteen hoe de route verder ging. Dit advies van deze vriendelijke man opgevolgd, maar mag een kleine 600meter begon de ellende, de weg was afgesloten vanwege waldarbeit. Even vragen aan de boswachter, Kein probleem, nach rechts und dann immer grade Aus. Maar dit kon niet helemaal kloppen want anders was ik nu al in België aan het lopen. En dit was het begin van de ellende.
Vragen en vragen maar niemand gaf mijn een goed antwoordt, alleen maar van rechts, links und dann wieder rechts onder links.
Tegen 13.00 uur kom ik aan in Rott dat ligt op de Eifelsteig en waar ik niet hoor te lopen, weer vragen enz enz.
Uiteindelijk stop er voorbij mij een auto uit Dortmund en hij blijkt ook een wandelaar te zijn . Hij zoekt een andere weg voor zijn vervolg op een andere wandeltocht. Met mijn en zijn kaart komen tot een weg op de kaart, door velden en bossen, en het moet dan ongeveer 20km. lopen zijn. De moed zakt tot ver beneden nulpunt. Natuurlijk gaat deze route ook niet vlekkeloos , in het bos waar ook weer gezaagd wordt liggen de route schildjes naast de boom op de grond. De buitenlandse arbeiders weten het vaak ook niet.Na wat extra inspanning kom ik tegen 16.00uur aan bij de Kallsperre, en vandaar uit is het 5.7 kilometer lopen tot Simonskall. Uiteindelijk is tegen 17.00uur deze horror trip ten einde.
Het pension is makkelijk te vinden, een opsteker. ik wordt ontvangen door de bazin van het huis. Ze ziet dat ik moe ben, en ik krijg van haar een fles water. Op de kamer, een heel mooie en schone, meteen alles er neergelegd en onder de douche gesprongen, na 15 minuten was ik weer enigszins terug op de wereld. Daarna lekker uitgerust op bed. Tegen zevenen maar eens een eetgelegenheid vinden in het kleine dorpje, het wordt Im Wiesengrund.
Een weissenbier en een grillteller. Maar het duurde en duurde maar en dat terwijl deze pelgrim honger kreeg. Uiteindelijk mijn grillteller gekregen, deze was lekker. Meteen de rekening gevraagd want anders........
Op het terras nog gebeld met thuisfront en steunpunt en Ellen, en tot met Gundolf.
Na dit dagje nog even de blog bijschrijven en dan moe naar bedje toe. Wat gaat er morgen weer gebeuren........
Ik wens een ieder Welterusten,
Fred " pelgrim Skippy"
En jullie raden het al, eerst krijgen voetjes de volle aandacht en daarna de rest. Na de verzorging rustig alles weer inpakken, en niet vergeten genoeg water mee te nemen, 2liter.
Als alles is ingepakt nog even de tandpoetsen en naar het toilet
Dan opweg naar het centrum, waar een bakker ligt. Want er is geen ontbijt in dit gasthaus.
Dus nog even een paar honderd meter naar het ontbijt. Lekker ontbeten en even de verkoopster geklets over mijn beweeg redenen om te voet naar Rome te gaan.
in het routeboekje werd al gewaarschuwd dat de route niet geweldig staat aangegeven, dus wordt het opletten geblazen.
De eerste 4km. tot Hahn gaan goed, even bij mensen op het muurtje gezeten om bij te komen van een flinke klim. De man des huizes was zo vriendelijk om me water te brengen en ik dus niet al uit mijn eigen voorraad drinken. Hij vertelde ook meteen hoe de route verder ging. Dit advies van deze vriendelijke man opgevolgd, maar mag een kleine 600meter begon de ellende, de weg was afgesloten vanwege waldarbeit. Even vragen aan de boswachter, Kein probleem, nach rechts und dann immer grade Aus. Maar dit kon niet helemaal kloppen want anders was ik nu al in België aan het lopen. En dit was het begin van de ellende.
Vragen en vragen maar niemand gaf mijn een goed antwoordt, alleen maar van rechts, links und dann wieder rechts onder links.
Tegen 13.00 uur kom ik aan in Rott dat ligt op de Eifelsteig en waar ik niet hoor te lopen, weer vragen enz enz.
Uiteindelijk stop er voorbij mij een auto uit Dortmund en hij blijkt ook een wandelaar te zijn . Hij zoekt een andere weg voor zijn vervolg op een andere wandeltocht. Met mijn en zijn kaart komen tot een weg op de kaart, door velden en bossen, en het moet dan ongeveer 20km. lopen zijn. De moed zakt tot ver beneden nulpunt. Natuurlijk gaat deze route ook niet vlekkeloos , in het bos waar ook weer gezaagd wordt liggen de route schildjes naast de boom op de grond. De buitenlandse arbeiders weten het vaak ook niet.Na wat extra inspanning kom ik tegen 16.00uur aan bij de Kallsperre, en vandaar uit is het 5.7 kilometer lopen tot Simonskall. Uiteindelijk is tegen 17.00uur deze horror trip ten einde.
Het pension is makkelijk te vinden, een opsteker. ik wordt ontvangen door de bazin van het huis. Ze ziet dat ik moe ben, en ik krijg van haar een fles water. Op de kamer, een heel mooie en schone, meteen alles er neergelegd en onder de douche gesprongen, na 15 minuten was ik weer enigszins terug op de wereld. Daarna lekker uitgerust op bed. Tegen zevenen maar eens een eetgelegenheid vinden in het kleine dorpje, het wordt Im Wiesengrund.
Een weissenbier en een grillteller. Maar het duurde en duurde maar en dat terwijl deze pelgrim honger kreeg. Uiteindelijk mijn grillteller gekregen, deze was lekker. Meteen de rekening gevraagd want anders........
Op het terras nog gebeld met thuisfront en steunpunt en Ellen, en tot met Gundolf.
Na dit dagje nog even de blog bijschrijven en dan moe naar bedje toe. Wat gaat er morgen weer gebeuren........
Ik wens een ieder Welterusten,
Fred " pelgrim Skippy"
-
06 Juni 2016 - 22:07
Joost Peschen:
Hey Skip,
Ik hoop dat je tocht morgen voorspoediger verloopt. Diep respect voor je prestatie, succes morgen. Heb je trouwens geen gigantische last van de vochtigheid met die grote rugzak op je rug?
Groet Joost -
06 Juni 2016 - 22:17
Steven Vissers:
Good bezig Fredje -
07 Juni 2016 - 02:00
Monique:
Je krijgt het niet cadeau, naar Santiago was het begin een tocht met winterse ontberingen. Nu is het, kan iemand mij de weg naar Rome vertellen. Maar ook deze etappe heb je tot een goed einde weten te brengen. Ik moet nog een uurtje en dan ben ik klaar met werken. En dan heerlijk slapen. Groetjes en tot morgen.
Monique -
07 Juni 2016 - 03:21
Roy:
Pfffffff, klinkt als een zware etappe. Maar vorige keer had je ook een zwaar begin waar je doorheen gekomen bent. Dus kop omhoog, komt goed -
07 Juni 2016 - 03:58
Mirjam:
heftige dag, Fred. Ik hoop dat je lekker slaapt en goed uitgerust aan je volgende dag kan beginnen.... -
07 Juni 2016 - 15:14
Rimca:
Ha die Fred,
Wat een vervelende omweg, ik hoop dat je tocht vandaag iets soepeler gaat.
Geniet van alle momenten, ook van de momenten die wat minder zijn.
Groetjes, Rimca -
08 Juni 2016 - 19:37
Jan Stevens:
Ha die Pelgrim Fred
Ja naar Rome pelgrimeren is andere koek dan naar Santiago
Maar een zo geoefende en doorgewinterde pelgrim heeft al voor hetere vuren gestaan
Fred geniet en wie weet zien wij ons omstreeks 17-18 juli in Oostenrijk !!??
PS wie maakt nu de foto's op de bondsfeesten en het OLS en Federatiefeest ?
Groetjes
Jan Stevens
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
